چرا طب سنتی اسلامی؟

 

کمبود آگاهی، علت مخالفت پزشکان با طب سنتی

طب سنتی را "طب الصحه" نیز می نامند؛ یعنی طبی است که بیش از آن که به درمان تأکید کند، به سلامت و پیشگیری تأکید می­کند و از جمله اصرار دارد که طبیعت افراد باید شناسایی شود و تغذیه بر اساس طبع و مزاج صورت گیرد.

در پاسخ به آن دسته افرادی که طب سنتی را کاملا مردود می­دانند و حتی آن را مسخره می­کنند و می­گویند که این طب قادر به درمان بیماری ها نیست باید گفت که:
اولاً اگر این طب نمی­تواند بیماری ها را علاج کند، پس چگونه افرادی مانند ابوعلی سینا، به عنوان معروف ترین پزشکان دنیا شهرت جهانی یافته اند. آیا آنها در تمام سال هایی که طبابت می­کردند، بیماران را شفا نمی­دادند و به پزشکانی حاذق معروف می­شدند یا آن که واقعاً عملیات طبی شان موثر بود و به خاطر همین اثرگذاری مفید معروف و محبوب شده اند؟
ثانیاً اگر طب سنتی ایرانی، قادر به معالجه بیماران نبود، چگونه از بین همه منابع علمی دنیای قدیم، کتاب قانون ابوعلی سینا به مدت 700 سال در مدارس و دانشکده­های پزشکی اروپا و تا قرن 17 در هاروارد و اکنون هم در دانشکده ژاپن تدریس می­شود.
ثالثاً بسیاری از ما شاهد هستیم که افراد زیادی در همین دوران کنونی و ای بسا افرادی هم از اطرافیان خود ما دچار انواع بیماری ها بوده­اند و با نسخه های طب سنتی مداوا شده­اند؛ افرادی که گاه به پزشکان زیادی هم مراجعه کرده و جواب مناسبی هم نگرفته بودند.

رابعاً در سال های اخیر، اتفاق خوبی افتاده و آن، ادامه تحصیل پزشکان جدید در رشته طب سنتی است. این اتفاق باعث شده است آموزه های طب سنتی در معرض یافته­های جدید علمی قرار بگیرد و به روز شود، ضمن آن که با پیوند طب قدیم و جدید، افق ها و روش­های جدیدی پیدا شده است که می­تواند به پویایی طب سنتی کمک کند. همچنین این اتفاق باعث تولید انواع داروهای گیاهی در قالب صنعتی شده است که هم به سلامت جامعه کمک می­کند و هم به اشتغالزایی و هم به صدور علم در سطح جهانی.

خامسا؛ در همه گیری­های جدید می­تواند کمک شایانی به درمان­های اورژانسی کمک کند. بسیاری از پزشکان طب اسلامی ایرانی و سنتی در این برهه به یاری بیماران بدحال آمدند و با حرکت جهادی توانستند آنان را که در آستانه مرگ با تنگی نفسی­های کشنده بودند با اعمال یداوی و استنشاقی و تغذیه­ای آنجا را به امید و توسل پروردگار نجات دهند. فراموش نکنیم یکی از دلایل موفقیت چین در این برهه استفاده از 92 درصد طب سنتی بوده است.

در ضمن در هند و پاکستان نیز مدرسه (مرکز تحقیقاتی درمانی) همدرد به حفظ سلامتی و درمان بیماری­ها با استفاده از طب سنتی ایرانی می­پردازد و از داروهای موجود در منابع و متون طب سنتی ایرانی و اعمال یداوی نظیر حجامت، فصد، حقنه، بادکش و زالودرمانی برای درمان بیماران استفاده می­کنند.

در بعضی کشورها نظیر کشورهای شرقی حتی، دو وزارت خانه جداگانه در خصوص طب رایج و طب سنتی دارند، که در کنار هم به کار بهداشت و درمان می­پردازند.

 

 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید

بازگشت به بالا